Before the rain – a feature film Golden Lion for Best Film 1994, Venice – Национална установа

Production: Polygram; Aim Production; Noah Production; Vardar Film – Skopje

Country of origin: Republic of Macedonia, England, France

Genre: social

Genre: Feature film

Duration: 119 minutes

Year: 1994

Synopsis: The film “Before the Rain” in its film narrative contains three interconnected units. They are titled “Words”, “Faces” and “Pictures”. The action in “Words” takes place in the ancient male monastery somewhere in Macedonia. The young monk Kiril, vowed to remain silent, finds in his attic cell Zamira, an Albanian girl who looks more like a child. He does not understand Albanian, but there is no doubt that she is seeking refuge here from some evil. She keeps silent about her presence in the monastery even when the armed villagers are looking for her to try her for the murder of a fellow villager. He is scared when they search the monastery and is really happy when they do not find it. The older monks notice his silent fear. Deep in the night they enter Kiril’s cell and find the girl. The punishment for the monk is to leave the monastery. Under the cover of night, passing by the drunken village guard, Cyril and Zamira leave the security of the monastery walls. It is already day, they pass through a rocky mountainous area. Cyril, filled with care and love for the girl, promises security somewhere far from the village and the mountain. She does not understand his speech, but she understands his love. The kiss on her face and her hands seeking refuge around his body are the only physical contact between them. But here, next to them, are her relatives and fellow villagers. Her grandfather, with the sternness of a tribal elder, brings her back to reality. She tries to explain that Cyril helped her, that he saved her and that he loves her. The grandfather chases Cyril with his relentless authority. He hesitates. Zamira screams after him. She runs towards him. Her brother shoots. Prejudice leaves no possibility for a different end. Cyril is next to Zamira, looking at him she dies. The “faces” in the second part of the movie “Before the Rain” take place in a completely different world, dynamic, modern, urban London. Pulitzer Prize winner Aleksandar Kirkov, a Macedonian who left his homeland a long time ago, has been working for a world-famous photo agency. A passionate love story takes place between him and Ann, a young woman who works in the same agency. Alexander invites her to go with him. While Ann struggles with her dilemma whether to leave the certainty in which she lives and leave with Alexander in the unpredictable future, in the bar where she talks to her husband, an incident occurs with tragic consequences. In the fight between the Balkan emigrants, among the other dead is her husband. “Pictures”, the third part of the film, takes place in Macedonia. Alexander returns home, to his homeland, seeking refuge in the long-dreamed peace of his homeland and not thinking that a different, but no less ruthless war is being waged here. The landscapes of his homeland are the same, but the relations between the people have changed drastically. In the end where two different peoples live, with different religious affiliations, the relations are extremely polarized. There is mistrust between them, the spark of a possible collision is felt in the air. Armed people are found everywhere, fear is ingrained in their souls. Alexander’s relatives receive him with joy, but also with wonder. His birthplace is ruined. Honest in his intentions and honest in his actions towards people, Aleksandar visits his friends in the neighboring Albanian village, he wants to see his former classmate Hana, to whom he nurtured tender feelings as a boy. She is now a widow and mother of two children, son and daughter Zamira. Still unadapted to the atmosphere that prevailed over the people, Alexander is engaged in rescuing Zamira who is locked in a sheepfold on charges of killing one of his relatives. He, without fear of the armed villagers, takes the girl out of the sheepfold. His cousin, faced with his own powerlessness before Alexander’s superiority, shoots him. Alexander’s life ended in the areas where he grew up and at the hands of the people he longed for.

Awards: 1994 MFF, Venice, Golden Lion for Best Picture 1994 MFF, Venice, FIPRESCI (Critics Award) 1994 MFF, Venice, UNICEF / “Before the Rain” 1994 MFF, Venice, Premio Chinemavenire, Young Audience Award 1994 MF , First Audience Award 1994 MFF, Venice, Rolling Venice, Venice City Award 1994 MFF, Venice, Golden Lion, Italian Students Award 1994 MFF, Venice, International Catholic Film Organization Award 1994 MFF, Venice, Trade Union Award ” Francesco Pasinati “for Best Actor for Rade Serbedzija 1994 MFF, Venice, Kodak Award for Findingdebut film 1994 MFF, Toronto, Second Audience Award 1994 MFF, Sao Paulo, Audience Award for Best Film 1994 MFF, Puerto Rico, Jury Award for Best Film 1994 MFF, Puerto Rico, Audience Award for Best Film 1994 MFF, Puerto Rico, Best Director 1994 MFF, Puerto Rico, Best Debut Film 1994 MFF, Stockholm, Best Debut Film 1995 MFF, Mons, Belgium, Golden Charlie 1995 MFF, St. Petersburg, Grand Prix 1995 MFF, Spain film 1995 IFF, Gorizia, Italy, Best Screenplay 1995 Film Forum, Bratislava, Slovakia, Best Film 1995 IFF, Pantelleria, Italy, UNESCO Award 1995 IFF, Warsaw, Poland, Audience Award 1995 Austria, 1995 Catholic Film Award di Donatello Special Award for Non-Italian Film 1995 Swedish Film Institute, Golden Bug for Best Foreign Language Film 1995 Oscar Nomination for Best Foreign Language Film 1995 October 11 State Award 1996 Independen t Spirit, Best Foreign Language Film

Authors:

Directed by: Manchevski Milcho

Screenplay: Manchevski Milcho

Director of Photography: Teran Manuel

Editing: Gaster Nicholas

Starring: Josifovski Josif, Cartridge Juliet Catherine, Ristoski Kiril, Mitevska Labina, Serbedzija Rade, Colin Gregoire

Supporting role: Shala Abdurahman, Mikic Aleksandar, Klinche Attila, Spirkoski Blagoja – Dzumerko, Stefanovski Ilko, Kocevska Katerina, Psaltirov Kiril, Bresliski Ljupco, Jovanovski Meto, Stojanova Milica, Krstevski Nivarovska, Krstevski Mladen, M Vladimir, Jacev Vladimir, Maksut Xhemail, Todorovski Ljupco – Upa

Producer: Tozija Gorjan, Konihan Judy, Kolar Chedomir

Costume Design: Harris Caroline, Veland Sue

Music: “Anastasia”

Scenography: Sharon of Lomof, Moon’s David

Tone: Hobbes Aidan

Light: Petar Bogoevski

Assistant director: Damevski Simeon – Moni

Scenography assistant: Nikola Lazarevski

Costume Design Assistant: Zaklina Krstevska

Производство: Полиграм; Аим Продакшн; Ное Продакшн; Вардар филм – Скопје

Земја на потекло: Република Македонија, Англија, Франција

Жанр: социјален

Род: Игран филм

Времетраење: 119 минути

Година: 1994

Содржина: Филмот „Пред дождот“ во својата филмска нарација содржи три целини поврзани меѓу себе.Тие се насловени како „Зборови“, „Лица“ и „Слики“. Дејството во „Зборови“ се случува во древниот машки манастир некаде во Македонија. Младиот монах Кирил, заветуван на молчење, во својата таванска ќелија ја наоѓа Замира, Албанка, девојка која повеќе наликува на дете. Тој не разбира албански, но нема дилема дека таа тука бара засолниште од некакво зло. Го премолчува нејзиното присусутво во манастирот дури и тогаш кога вооружените селани ја бараат за да и судат за убиството на еден соселанец. Исплашен е кога тие го пребаруваат манастирот и е вистински среќен кога не ја наоѓаат. Постарите монаси го забележуваат неговиот молчалив страв. Длабоко во ноќта влегуваат во ќелијата на Кирил и ја наоѓаат девојката. Казната за монахот е заминување од манастирот. Под закрилата на ноќта, минувајќи покрај пијаната селска стража, Кирил и Замира ја напуштаат сигурноста на манастирските ѕидини. Веќе е ден, тие минуваат низ каменест планински предел. Кирил, исполнет со грижа и љубов кон девојката, и ветува сигурност некаде далеку од селото и планината. Таа не го разбира неговиот говор, но ја разбира неговата љубов. Бакнежот врз нејзиното лице и нејзините раце кои бараат спас околу неговото тело, се единствениот физички контакт меѓу нив. Но тука, веднаш до нив, се нејзините роднини и соселани. Нејзиниот дедо со строгост на племенски старешина ја враќа во реалноста. Таа се обидува да објасни дека Кирил и помогнал, дека ја спасил и дека ја сака. Дедото со својот неумолив авторитет го брка Кирил. Тој колебливо тргнува. Крикот на Замира по него го враќа. Таа трча кон него. Нејзиниот брат пука. Предрасудите не оставаат можност за поинаков крај. Кирил е покрај Замира, гледајќи во него таа умира. „Лицата“ во вториот дел од филмот „Пред дождот“ се случуваат во еден наполно поинаков свет, динамичен, современ, урбан Лондон. Во светски познатата фотографска агенција работи лауреатот на Пулицеровата награда, Македонецот Александар Кирков, одамна заминат од татковината.Тукушто вратен од боиштето во Босна каде што фотографирал убиство, чин кој според него го прави соучесник во трагичниот настан, Александар одлучува да се врати во Македонија. Меѓу него и Ен, младата жена која работи во истата агенција се случува страсна љубовна приказна. Александар ја повикува да замине со него. Додека Ен се бори со својата дилема дали да ја остави извесноста во која живее и да замине со Александар во непредвидлива иднина, во кафеаната каде што разговара со сопругот се случува инцидент со трагични последици. Во пресметката меѓу балканските емигранти, меѓу другите загинати е и нејзиниот сопруг. „Сликите“, третиот дел од филмот, се случува во Македонија. Александар се враќа дома, во родниот крај, барајќи засолниште во долго сонуваниот мир на својот роден крај и не помислувајќи дека тука се води една поинаква, но не помалку беспоштедна војна. Пределите на неговиот роден крај се исти, но односите меѓу луѓето се драстично променети. Во крајот каде што живеат два различни народа, со различни верски припадности, односите се крајно поларизирани. Меѓу нив владее недоверба, искрата на можниот судир се чувствува во воздухот. Вооружени луѓе се сретнуваат насекаде, стравот се вгнездил во душите. Роднините на Александар го примаат со радост, но и со чудење. Неговата родна куќа е руинирана. Искрен во намерите и чесен во постапките кон луѓето, Александар ги посетува пријателите во соседното албанско село, сака да ја види некогашната соученичка Хана, кон која во момчешките години негувал нежни чувства. Таа сега е вдовица и мајка на две деца, син и ќерката Замира. Сè уште неадаптиран кон атмосферата што натежнала врз луѓето, Александар се ангажира во спасувањето на Замира која е затворена во бачилото под обвинение за убиство на еден негов роднина. Тој, без страв од вооружените соселани, ја изнесува девојката од бачилото. Неговиот братучед, соочен со сопствената немоќ пред супериорноста на Александар, пука по него. Животот на Александар завршува во пределите каде што израснал и од рацете на луѓето по кои копнеел.

Награди: 1994 МФФ, Венеција, Златен лав за најдобар филм 1994 МФФ, Венеција, ФИПРЕСЦИ (Награда на критиката) 1994 МФФ, Венеција, УНИЦЕФ / „Пред дождот“ 1994 МФФ, Венеција, Премио Чинемавенире, награда од младата публика 1994 МФФ, Венеција, Прва награда на публиката 1994 МФФ, Венеција, Ролинг Венис, награда од градот Венеција 1994 МФФ, Венеција, Златно лавче, награда на италијанските студенти 1994 МФФ, Венеција, Награда од Меѓународната католичка организација за филм 1994 МФФ, Венеција, Награда од синдикатот „Франческо Пасинати“ за најдобар актер за Раде Шербеџија 1994 МФФ, Венеција, Награда на Кодак за најдобар дебитантски филм 1994 МФФ, Торонто, Втора награда според гласањето од публиката 1994 МФФ, Сао Паоло, Награда на публиката за најдобар филм 1994 МФФ, Порто Рико, Награда на жирито за најдобар филм 1994 МФФ, Порто Рико, Награда на публиката за најдобар филм 1994 МФФ, Порто Рико, Најдобар режисер 1994 МФФ, Порто Рико, Најдобар дебитантски филм 1994 МФФ, Стокхолм, Најдобар дебитантски филм 1995 МФФ, Монс, Белгија, Златен Чарли 1995 МФФ, Санкт Петерсбург, Гран при 1995 МФФ, Бургос, Шпанија, Најдобар филм 1995 МФФ, Горициа, Италија, Најдобро сценарио 1995 Филм Форум, Братислава, Словачка, Најдобар филм 1995 МФФ, Пантелериа, Италија, Награда на Унеско 1995 МФФ, Варшава, Полска, Награда на публиката 1995 Австрија, Награда на Католичката филмска комисија 1995 Давид ди Донателло специјална награда за не-италијански филм 1995 Шведски филмски институт, Златна бубачка за најдобар странски филм 1995 Номинација за Оскар за најдобар странски филм 1995 Државна награда „11 Октомври“ 1996 Independent Spirit, Најдобар странски филм

Автори:

Режија: Манчевски Милчо

Сценарио: Манчевски Милчо

Директор на фотографија: Теран Мануел

Монтажа: Гастер Николас

Главна улога: Јосифовски Јосиф, Кертлиџ Џулиет Кетрин, Ристоски Кирил, Митевска Лабина, Шербеџија Раде, Колин Грегоар

Споредна улога: Шаља Абдурахман, Микиќ Александар, Клинче Атила, Спиркоски Благоја – Џумерко, Стефановски Илко, Коцевска Катерина, Псалтиров Кирил, Бреслиски Љупчо, Јовановски Мето, Стојанова Милица, Крстевски Младен, Леви Нино, Мирчевски Петар, Јовановска – Стојановска Силвија, Ендровски Владимир, Јачев Владимир, Максут Џемаил, Тодоровски Љупчо – Упа

Продуцент: Тозија Горјан, Конихан Џуди, Колар Чедомир

Костимографија: Харис Керолајн, Веланд Сју

Музика: „Анастасија“

Сценографија: Ломофски Шарон, Мунс Дејвид

Тон: Хобс Ајдан

Светло: Богоевски Петар

Асистент на режија: Дамевски Симеон – Мони

Асистент на сценографија: Лазаревски Никола

Асистент на костимографија: Крстевска Жаклина

Produksioni: Polygram; Aim Production; Noah Production; Vardar Film – Shkup

Vendi i origjinës: Republika e Maqedonisë, Anglia, Franca

Zhanri: social

Zhanri: Film artistik

Kohëzgjatja: 119 minuta

Viti: 1994

Sinopsi: Filmi “Para shiut” në narrativën e tij filmike përmban tre njësi të ndërlidhura, të cilat titullohen “Fjalë”, “Fytyra” dhe “Foto”. Veprimi te “Fjalët” zhvillohet në manastirin e lashtë mashkullor diku në Maqedoni. Murgu i ri Kiril, i betuar se do të heshtë, gjen në qelinë e tij në papafingo Zamirën, një vajzë shqiptare që duket më shumë si një fëmijë. Ai nuk kupton shqip, por nuk ka dyshim se ajo po kërkon strehim këtu nga ndonjë e keqe. Ajo hesht për praninë e saj në manastir edhe kur fshatarët e armatosur e kërkojnë për ta gjykuar për vrasjen e një bashkëfshatari. Ai është i frikësuar kur kërkojnë manastirin dhe gëzohet vërtet kur nuk e gjejnë. Murgjit e moshuar vënë re frikën e tij të heshtur. Thellë natën hyjnë në qelinë e Kirilit dhe gjejnë vajzën. Dënimi për murgun është të largohet nga manastiri. Nën mbulesën e natës, duke kaluar nga roja i dehur i fshatit, Cirili dhe Zamira largohen nga siguria e mureve të manastirit. Tashmë është ditë, kalojnë nëpër një zonë malore shkëmbore. Cirili, i mbushur me kujdes dhe dashuri për vajzën, premton siguri diku larg fshatit dhe malit. Ajo nuk e kupton fjalimin e tij, por e kupton dashurinë e tij. Puthja në fytyrën e saj dhe duart e saj që kërkojnë strehim rreth trupit të tij janë kontakti i vetëm fizik mes tyre. Por këtu pranë tyre janë të afërmit dhe bashkëfshatarët e saj. Gjyshi i saj me ashpërsinë e një plaku fisnor e rikthen në realitet. Ajo përpiqet të shpjegojë se Cirili e ndihmoi, se ai e shpëtoi dhe se e do. Gjyshi e ndjek Cirilin me autoritetin e tij të pamëshirshëm. Ai heziton. Zamira bërtet pas tij. Ajo vrapon drejt tij. Vëllai i saj qëllon. Paragjykimi nuk lë asnjë mundësi për një fund tjetër. Cyril është pranë Zamirës, duke e parë atë ajo vdes. “Fytyrat” në pjesën e dytë të filmit “Para shiut” zhvillohen në një botë krejt tjetër, Londër dinamike, moderne, urbane. Fituesi i çmimit Pulitzer, Aleksandar Kirkov, maqedonas i cili kohë më parë është larguar nga vendlindja, ka punuar në një agjenci fotografike me famë botërore. Një histori pasionante dashurie zhvillohet mes tij dhe Anit, një grua e re që punon në të njëjtën agjenci. Aleksandri e fton atë të shkojë me të. Ndërsa Ann lufton me dilemën e saj nëse duhet të largohet nga siguria në të cilën jeton dhe të largohet me Aleksandrin në të ardhmen e paparashikueshme, në lokalin ku ajo flet me të shoqin, ndodh një incident me pasoja tragjike. Në përleshjen mes emigrantëve ballkanikë, mes të vdekurve të tjerë ishte edhe bashkëshorti i saj. “Pictures”, pjesa e tretë e filmit zhvillohet në Maqedoni. Aleksandri kthehet në shtëpi, në atdheun e tij, duke kërkuar strehim në paqen e ëndërruar prej kohësh të atdheut të tij dhe duke mos menduar se këtu po zhvillohet një luftë ndryshe, por jo më pak e pamëshirshme. Peizazhet e atdheut të tij janë të njëjta, por marrëdhëniet njerëzore kanë ndryshuar në mënyrë dramatike. Në fund të fundit ku jetojnë dy popuj të ndryshëm, me përkatësi të ndryshme fetare, marrëdhëniet janë jashtëzakonisht të polarizuara. Mes tyre ka mosbesim, ndihet në ajër shkëndija e një përplasjeje të mundshme. Njerëz të armatosur gjenden kudo, frika është ngulitur në shpirtin e tyre. Të afërmit e Aleksandrit e presin me gëzim, por edhe me habi. Vendlindja e tij është e rrënuar. I ndershëm në qëllimet e tij dhe i ndershëm në veprimet e tij ndaj njerëzve, Aleksandri viziton miqtë e tij në fshatin fqinj shqiptar, ai dëshiron të shohë ish-shoqen e tij të klasës Hana, ndaj së cilës ushqeu ndjenja të buta si djalë. Tashmë ajo është e ve dhe nënë e dy fëmijëve, djalit dhe vajzës Zamira. Ende i pa përshtatur me atmosferën që mbizotëronte mbi njerëzit, Aleksandri angazhohet për të shpëtuar Zamirën, e cila është mbyllur në vathën e deleve me akuzën se ka vrarë një nga të afërmit e tij. Ai, pa frikë nga fshatarët e armatosur, e nxjerr vajzën nga vathja e deleve. Kushëriri i tij, i përballur me pafuqinë e tij përpara epërsisë së Aleksandrit, e qëllon atë. Jeta e Aleksandrit përfundoi në zonat ku ai u rrit dhe në duart e njerëzve që ai kishte mall.

Çmimet: 1994 MFF, Venecia, Luani i Artë për filmin më të mirë 1994 MFF, Venecia, FIPRESCI (Çmimi i Kritikës) 1994 MFF, Venecia, UNICEF / “Para shiut” 1994 MFF, Venecia, Premio Cinemavenire, Young Audience Award MF 1994 Çmimi 1994 MFF, Venecia, Rolling Venecia, Çmimi i qytetit të Venecias 1994 MFF, Venecia, Luani i Artë, Çmimi i Studentëve Italian 1994 MFF, Venecia, Çmimi i Organizatës Ndërkombëtare Katolike të Filmit 1994 MFF, Venecia, Çmimi i Sindikatës ” Francesco Pasinati “për aktorin më të mirë për Rade Serbedzija 1994 MFF, Venecia, Çmimi Kodak për Gjetjefilmi debutues 1994 MFF, Toronto, Çmimi i dytë i Audiencës 1994 MFF, Sao Paulo, Çmimi i publikut për filmin më të mirë 1994 MFF, Puerto Riko, Çmimi i jurisë për filmin më të mirë 1994 MFF, Puerto Riko, Çmimi i publikut për filmin më të mirë 1994 MFF, Porto Riko, Regjisor 1994 MFF, Puerto Riko, Filmi më i mirë debutues 1994 MFF, Stokholm, Filmi më i mirë debutues 1995 MFF, Mons, Belgjikë, Golden Charlie 1995 MFF, Shën Petersburg, Grand Prix 1995 MFF, Spanjë film 1995 IFF, Screizia më e mirë, 1995 Film Forum, Bratislavë, Sllovaki, Filmi më i mirë 1995 IFF, Pantelleria, Itali, Çmimi i UNESCO-s 1995 IFF, Varshavë, Poloni, Çmimi i Audiencës 1995 Austri, 1995 Çmimi i Filmit Katolik di Donatello Çmimi Special për Institutin Suedez të Filmit Jo-Italian, 1995 Bug për filmin më të mirë të huaj 1995 Nominim për Oscar për filmin më të mirë të huaj 1995 11 tetor Çmimi shtetëror 1996 Independen t Spirit, Filmi më i mirë në gjuhë të huaj

Autorët:

Regjia: Mançevski Milço

Skenari: Mançevski Milço

Drejtor i Fotografisë: Teran Manuel

Redaktimi: Gaster Nicholas

Luajnë: Josifovski Josif, Cartridge Juliet Catherine, Ristoski Kiril, Mitevska Labina, Serbedzija Rade, Colin Gregoire

Roli dytësor: Shala Abdurahman, Mikic Aleksandar, Klinche Attila, Spirkoski Blagoja – Dzumerko, Stefanovski Ilko, Kocevska Katerina, Psaltirov Kiril, Bresliski Ljupco, Jovanovski Meto, Stojanova Milica, Krstevski Nivarovska, M Vlladimirska, Krstevska, M. Xhemail, Todorovski Ljupco – Upa

Producent: Tozija Gorjan, Konihan Judy, Kolar Chedomir

Dizajni i kostumeve: Harris Caroline, Veland Sue

Muzika: “Anastasia”

Skenografia: Sharon i Lomofit, Davidi i Hënës

Toni: Hobbes Aidan

Drita: Petar Bogoevski

Asistent regjisor: Damevski Simeon – Moni

Asistent i skenografisë: Nikolla Lazarevski

Asistente e kostumografisë: Zaklina Krstevska

Services

Links

Facebook